سرعت استاندارد آب در یک کویل فینتیوب مسی
سرعت استاندارد آب در یک کویل فینتیوب مسی معمولاً به این دلیل انتخاب میشود که بین انتقال حرارت مناسب، افت فشار قابلقبول، صدای کم و عمر مفید تجهیزات تعادل ایجاد شود. اگر سرعت آب خیلی پایین باشد، جریان درون لوله ضعیفتر میشود و ضریب انتقال حرارت کاهش مییابد. در این حالت آب زمان بیشتری در کویل میماند، اما چون اختلاط و آشفتگی کافی نیست، تبادل حرارتی بهخوبی انجام نمیشود و سطح مبدل به ظرفیت واقعی خود نمیرسد. نتیجه این است که برای رسیدن به دمای مطلوب، سطح کویل بزرگتر یا مصرف انرژی بیشتر لازم میشود.
از طرف دیگر، اگر سرعت آب بیش از حد بالا باشد، هرچند انتقال حرارت تا حدی بهتر میشود چون ضریب جابجایی افزایش مییابد، اما افت فشار بهصورت شدید بالا میرود. افت فشار زیاد یعنی پمپ باید توان بیشتری مصرف کند، هزینه بهرهبرداری بالا میرود و احتمال فرسایش داخلی لولهها نیز بیشتر میشود. در کویلهای مسی فینتیوب، این موضوع مهمتر است چون ساختار ظریف لوله و پرهها در برابر ارتعاش و تنشهای هیدرولیکی حساستر است.
از نظر صدا نیز سرعت بیش از اندازه میتواند باعث ایجاد نویز، لرزش و حتی سوتکشیدن جریان در اتصالات و زانوها شود. این موضوع مخصوصاً در سیستمهای تهویه مطبوع، هواسازها و فنکویلها آزاردهنده است و کیفیت بهرهبرداری را پایین میآورد. در مقابل، سرعت خیلی کم معمولاً صدای کمتری دارد، اما چون انتقال حرارت ضعیف میشود، سیستم برای جبران آن ممکن است مدت بیشتری کار کند و در نهایت بهرهوری کلی کاهش یابد.
بنابراین سرعت استاندارد آب در کویل فینتیوب مسی یک مقدار تجربی و مهندسیشده است که بر اساس محدودهای انتخاب میشود که در آن جریان نه آنقدر کند باشد که انتقال حرارت افت کند، و نه آنقدر تند باشد که افت فشار، صدا و استهلاک بالا برود. به همین دلیل، در رادیران میدانیم که رعایت این استاندارد برای عملکرد پایدار، اقتصادی و کمصدای سیستم ضروری است.
